Waterput Elim

Een dorp in de droogte

Diep verscholen tussen de bomen, waar de zon brandt en het stof als een sluier over het land hangt, ligt het kleine dorpje Malal. Het is er benauwd warm. De aarde is droog en gebarsten. Water, zo vanzelfsprekend voor ons, is hier geen zekerheid, maar een dagelijkse zorg.

Uren lopen voor water

Jarenlang moesten de inwoners van Malal mijlenver lopen naar de rivier om vers drinkwater te halen. Elke dag opnieuw. Vrouwen en kinderen vertrokken vroeg in de ochtend met jerrycans op hun hoofd. De tocht was zwaar en vermoeiend. Onder de brandende zon legden zij lange afstanden af, over stoffige paden, langs dorre velden. Tijd die niet besteed kon worden aan school, werk of zorg voor het gezin, ging op aan het zoeken naar water.

Een put geboord

Maar midden in dit eenvoudige dorp is iets bijzonders gebeurd. Er is een put geboord. Een eenvoudige voorziening en toch van onschatbare waarde. Voor het eerst is er schoon drinkwater beschikbaar in het hart van Malal zelf. Geen urenlange tochten meer naar de rivier. Geen dagelijkse onzekerheid of er wel voldoende water zal zijn. Nu kunnen gezinnen dicht bij huis water halen: helder, veilig en levensnoodzakelijk.

De naam Elim

Bij de waterput staat de tekst: "Zalig zijn zij die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden." (Mattheüs 5:6) Elim was in de woestijnreis van Israël de plaats van twaalf waterfonteinen en zeventig palmbomen: een plaats van verkwikking. Zo mag ook deze put in het dorp een plaats van verkwikking zijn, naar lichaam en ziel.

Sfeerbeelden

Klik op een foto voor ware grootte.